دادرس مقدم – حتماً همه ما در چند وقت گذشته از استان خارج شده‌ایم و تفاوت سیستم توزیع سوخت در خراسان جنوبی با سایر استان‌ها را به چشم دیده‌ایم. کافی است در ساعات بعدازظهر در جاده‌های استان نیاز به بنزین داشته باشید، با پاسخ «تمام شدن سهمیه کارت جایگاه» روبرو می‌شوید. اما بلافاصله بعد از خروج از مرز استان و ورود به خراسان رضوی، قضیه کاملاً متفاوت است. آنجا بر خلاف استان ما که اجازه 10 لیتر سوختگیری از کارت جایگاه را دارید دستورالعمل ۲۰ لیتر است، اما به لطف عدم سخت‌گیری‌ها، به هر میزان که نیاز داشته باشید، سوخت می‌گیرید. اینجا دیگر بحث سوخت نیست؛ این یک تبعیض آشکار است. مردم خراسان جنوبی در پمپ بنزین منتهی‌الیه استان برای ۱۰ لیتر بنزین باید در صف بایستند و با منت آن را دریافت کنند، آن هم اگر ساعتی برسند که نگویند تمام شده است.مسئله اینجا فقط وجود کارت سوخت یا نبودن آن نیست؛ مسئله این است که با این تصمیم، در هر سطحی که گرفته شده، به مردم استانی توهین مکرر می‌شود که نه تنها قاچاقچی نیستند، بلکه فقط محوری برای عبور قاچاق سوخت از استان‌های دیگر به مرز هستند. فرق شهروند بیرجندی با شهروند گنابادی چیست؟ آیا مردم استان متهم به قاچاق هستند که این‌گونه برخورد می‌شود؟ با اینکه بارها مسئولان انتظامی در مصاحبه‌های خود اعلام کرده‌اند که «خراسان جنوبی مبدأ قاچاق سوخت نیست و فقط مسیر است»، چگونه می‌شود این تبعیض را توجیه کرد؟ این سیاست، نه تنها کارایی ندارد، که تبدیل به یک تحقیر روزانه شده است. مردم نجیب استان چوب نجابت‌شان را می‌خورند.چندی پیش استاندار خراسان جنوبی در جلسه‌ای با تذکر به مسئولان امر تأکید کرده بود که «کارت سوخت جایگاه باید همیشه در جایگاه باشد تا کسی دچار مشکل برای سوخت‌گیری نشود». اما گویا متولیان امر در این خصوص هیچ اقدامی نمی‌کنند. اگر هم در استان چند نفر متخلف وجود دارند، آیا به خاطر آن چند نفر و ضعف سیستم نظارت، باید برای سایر شهروندان قانون‌مدار مشکل درست کرد؟ آیا سهمیه سوخت خودروهای ما با میزان مشارکت مردم در امورات انقلابی و دینی و حضور همیشگی‌شان در صحنه تناسبی دارد؟ مردم خراسان جنوبی همیشه در قانون‌مداری اول بوده‌اند، اما در تهمت قاچاقچی بودن، انگار باید اولین گروه مورد اتهام باشند.ما از مسئولان یک مطالبه ساده داریم: برابری در برابر قانون. نمی‌گوییم همه محدودیت‌ها برداشته شود. می‌گوییم اگر قاچاق سوخت جرم است، باید در همه جای کشور یکسان برخورد شود، نه اینکه مردم یک استان به خاطر جغرافیایشان جریمه شوند. مسئولان مربوطه باید پاسخ دهند: چرا علی‌رغم تأکید استاندار و با وجود اذعان به اینکه خراسان جنوبی مبدأ قاچاق نیست، این تبعیض همچنان ادامه دارد؟ وقت آن رسیده که صدای مردم خراسان جنوبی شنیده شود؛ نه با وعده، که با تغییر رویه. این فقط یک مسئله فنی نیست؛ این یک مسئله «کرامت انسانی» و «عدالت اجتماعی» است.