زمانی – شرایط جنگی بیش از هر زمان دیگری نیازمند نظم، هماهنگی و تبعیت دقیق از تصمیمات کلان کشوری و استانی است. در چنین وضعیتی، هیچ دستگاهی نمی‌تواند مسیر جداگانه‌ای برای خود تعریف کند یا با برداشت‌های سلیقه‌ای از دستورالعمل‌ها، نظم عمومی اداره امور را مختل سازد. تجربه همه کشورها در شرایط جنگی نشان می‌دهد که موفقیت در عبور از بحران، در گرو عمل مشترک و منسجم همه ارکان حاکمیتی و اجرایی است.در روزهایی که کشور درگیر شرایط خاص امنیتی و جنگی است، هر تصمیم مدیریتی باید با نگاه به منافع ملی و الزامات این وضعیت اتخاذ شود. اقدامات جزیره‌ای نه‌تنها کمکی به حل مسائل نمی‌کند بلکه می‌تواند زنجیره خدمات‌رسانی را دچار اختلال کند. اگر دستورالعملی برای نحوه حضور کارکنان در ادارات صادر می‌شود، انتظار بدیهی این است که همه دستگاه‌ها بدون تفسیرهای شخصی آن را اجرا کنند.با این حال گزارش‌هایی که به دفتر روزنامه رسیده، نشان می‌دهد در برخی ادارات میزان حضور نیروها بسیار کمتر از حد تعیین‌شده است و عملاً به بهانه شرایط جنگی، برخی امور به سمت تعطیلی ناخواسته سوق پیدا کرده است. در این موارد نه برنامه‌ریزی مشخصی برای استمرار خدمات دیده می‌شود و نه ترکیب حضور کارکنان به گونه‌ای تنظیم شده که زنجیره ارائه خدمت به مردم کامل بماند.در مقابل، گزارش‌های دیگری نیز وجود دارد که حکایت از رفتار کاملاً متفاوت در برخی دستگاه‌ها دارد؛ جایی که برخلاف دستورالعمل‌های ابلاغی، حضور صددرصدی نیروها مطالبه شده و حتی کارکنانی که مشمول شرایط خاص هستند، از جمله بانوان دارای فرزند، ملزم به حضور کامل شده‌اند. چنین رویه‌ای نیز به همان اندازه نگران‌کننده است و نشان می‌دهد درک واحدی از الزامات شرایط جنگی در برخی بخش‌ها شکل نگرفته است.این مسئله البته محدود به یک بخش خاص نیست. در شرایط جنگی، تقسیم‌بندی میان بخش‌های مختلف اجرایی چندان معنا ندارد. اگرچه بخش خصوصی بنا بر ماهیت فعالیت‌های خود می‌تواند در چارچوب‌های متفاوتی عمل کند، اما در نهادهای عمومی، شهرداری‌ها و مجموعه‌های وابسته به ساختارهای غیر دولتی نیز انتظار می‌رود قانون و دستورالعمل‌های ملی با همان دقت رعایت شود.در شرایطی که نیروهای مسلح کشور با فداکاری و رشادت از امنیت سرزمین دفاع می‌کنند، طبیعی است که در پشت جبهه نیز انسجام مدیریتی و اداری به همان اندازه جدی گرفته شود. حفظ امنیت نیروی انسانی در دستگاه‌ها و در عین حال تداوم خدمت‌رسانی به مردم، دو هدفی است که تنها با مدیریت دقیق و هماهنگ قابل تحقق است.از سوی دیگر، حضور میدانی مسئولان ارشد در کنار مردم نشان می‌دهد که مدیریت استان در چنین شرایطی تعطیل‌بردار نیست. گزارش‌ها از حضورهای شبانه استاندار و دیگر مسئولان عالی در سطح شهر و میان مردم حکایت دارد؛ حضوری که برای بررسی مسائل و تقویت روحیه عمومی انجام می‌شود و در کنار آن، میزهای خدمت نیز همچنان برقرار است.حال انتظار منطقی این است که همین روحیه و همین نظم مدیریتی در بدنه دستگاه‌های زیرمجموعه قوای سه‌گانه نیز جاری شود. اداره کشور در شرایط جنگی با برداشت‌های سلیقه‌ای ممکن نیست؛ آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم، هماهنگی، تبعیت از قانون و درک مشترک از مسئولیتی است که همه در برابر مردم و کشور بر عهده داریم.